Novak Djoković – Biografija 2018, Visina, Težina, Godište

Novak je srpski as koji je u mnogome pomogao da se o našoj državi čuje ne samo širom Evrope, već i širom celog sveta, a, zajedno sa Rođerom Federerom i Rafaelom Nadalom već godinama deli prva tri mesta na velikom broju turnira.

Čini se da je Novak Đoković uspešan na svim poljima, te je našao i savršenu suprugu, Jelenu, sa kojom ima dvoje prelepe dece, a koja se već godinama bavi dobrotvornim radom, u kom joj Novak dosta i pomaže.

Novak je javnosti poznat i kao šaljivdžija, te je YouTube preplavljen snimcima njegovim imitacijama. Ipak, Novak Đoković zna kada vrag odnosi šalu, te kada je pravo vreme da njegov profesionalizam ispliva na površinu.

Novak Đoković je, od početka svoje profesionalne karijere 2003. godine, osvojio Rolan Garos, 3 puta Otvoreno prvenstvo SAD, 4 puta Vimbldon i 6 puta Otvoreno prvenstvo Australije, na kom drži rekord sa svojim konkurentom, Rodžerom Federerom.

Novak Đoković je 2016. godine, skoro 50 godina nakon Roda Lejvera, koji je to uspeo 1969. godine, jedini teniser koji je uspeo da pobedi na sva 4 grend slem turnira i to na sve 3 podloge, a jedne godine je uspeo da se čak 223 dana zadrži na prvom mestu ATP liste.

Osim teniske karijere, Novak Đoković se bavi i ugostiteljstvom, te je u Beogradu otvorio restoran ,,Novak”, koji vodi njegov otac, Srđan Đoković, u koji su, među prvim gostima, došli i princ Albert i princeza Šarlin od Monaka.

Biografija

Novak Đoković je rođen 22. maja 1987. godine u Beogradu, a, osim njega, njegovi roditelji Srđan i Dijana imaju i sinove Marka, rođenog 1991. godine, i Đorđa, rođenog 1995. godine, a obojica su krenula stopama svog najstarijeg brata i profesionalno se bave tenisom.

Novak Đoković je od malena zavoleo tenis, nakon što je sa 4 godine uzeo reket u ruke, te je već sa 12 godina upisao minhensku tenisku akademiju Nikole Pirića. Prvi trener Novaka Đokovića je bila rukometašica, teniserka i teniski trener Jelena Genčić, čija je smrt, 2013. godine, veoma pogodila Novaka Đokovića, koji se od nje oprostio izuzetno emotivnim pismom.

Novak Đoković je 2005. godine, pred početak njegovog prvog osvajanja svetskog teniskog terena, započeo vezu sa Jelenom Ristić, koja mu je od tada i najveća podrška, te se par venčao 10. jula 2014. godine, a iste godine, 21. oktobra, dobio sina Stefana, a 2. septembra 2017. godine i ćerku Taru, sa kojima danas živi u Monte Karlu.

Novak Đoković tečno govori engleski jezik, a veoma vešto se služi i nemačkim, francuskim i italijanskim jezikom.

Inače, Novak Đoković je veoma dobar imitator i njegove prve imitacije, za koje nije ni bio svestan da su snimljene, objavljene su nakon lakšeg treninga tokom Rolan Garosa 2007. godine, nakon čega je nastavio da imitira svoje prijatelje, konkurente, a najčešće zabavlja publiku na ovaj i druge načine tokom egzibicionih mečeva.

Tokom svoje karijere, Novak Đoković je osvojio ukupno 72 pojedinačna meča, od kojih 3 čelendžera i 3 fjučersa i to:

2006 – Otvoreno prvenstvo Australije (pojedinačno i mešoviti parovi), Rolan Garos, Vimbldon, Otvoreno prvenstvo SAD
2007 – Otvoreno prvenstvo Australije
2008 – Otvoreno prvenstvo Australije, Masters kup, Olimpijske igre (bronza), Hofman kup (timsko takmičenje), Masters u Indijan Velsu i Masters u Rimu
2009 – turnir u Pekingu, ATP 500 serije, ATP masters 1000 turnira, turnir u Bazelu, turnir u Beogradu
2010 – Dejvis kup (timsko takmičenje), turnir u Dubaiju i turnir u Pekingu
2011 – Otvoreno prvenstvo Australije, Vimbldon,
2012 – Otvoreno prvenstvo Australije, Masters kup,
2013 – Otvoreno prvenstvo Australije, Masters kup, Hofman kup (timsko takmičenje)
2014 – Vimbldon, Masters kup,
2015 – Otvoreno prvenstvo Australije, Vimbldon, Masters kup,
2016 – Otvoreno prvenstvo Australije, Rolan Garos,
2018 – Vimbldon,

Karijera

Novak Đoković je teniski reket prvi put u ruke uzeo sa 4 godine, nakon čega je počeo da trenira kod jugoslovenske bivše teniserke i rukometašice, Jelene Genčić. Tada je njegov junak i ideal bio američki teniser grčkog porekla, Pit Sampras.

Do 2003. godine

Sa 12 godina, Novak Đoković je počeo da pohađa tenisku akademiju Nikole Pilića, da bi se već 2001. godine, kada je imao 14 godina, proslavio u juniorskoj konkurenciji. Te godine Novak Đoković je postao trostruki prvak u juniorskoj konkurenciji – u pojedinačnim, dublovima i ekipnoj konkurenciji. Iste godine je, kao član reprezentacije Jugoslavije, doao do finala juniorskog Dejvis kupa za tenisere do 14 godina, ali je ovaj meč izgubio.

2002. godine, Novak Đoković je odigrao 5 ITF turnira, na kojima se našao na 40. mestu najboljih juniora sveta.
Tokom svoje juniorske karijere, Novak Đoković je imao odnos 40 pobeda prema 11 poraza u pojedinačnoj i 23 pobede prema 6 poraza u konkurenciji parova.

2003. godina

Kada je, od 2003. godine, započeo svoju profesionalnu karijeru, Novak Đoković se najpre skoncentrisao na fjučers i čelendžer turnire. Svoj prvi fjučers turnir je osvojio već u junu 2003. godine, kada je igrao za TK ,,Partizan”, i tako osvojio svoj prvi ATP poen. Iste godine je Novak Đoković stigao i do 2 polufinala fjučersa.

2004. godina

2004. godine, Novak Đoković je došao do polufinala na fjučersu u Zagrebu, a kasnije je debitovao i za Dejvis kup, pa u Bergamu stigao i do polufinala. Te godine je osvojio i 3 fjučersa i to u Beogradu, Budimpešti i Solnoku. 2004. godine, u maju, je takođe osvojio svoj prvi čelendžer, da bi do kraja godine osvojio i čelendžer u Sapremu, u Italiji, i Ahenu, u Nemačkoj.

2005. godina

2005. godine se Novak Đoković oprobao na svom prvom grend slem turniru, i to na turniru Otvorenog prvenstva Australije, na kom je u prvom kolu izgubio od Rusa Marata Safina, koji je te godine i osvojio titulu, ali je ovo bila velika prekretnica za Novaka Đokovića, koji je od tog momenta počeo da igra samo na turnirima ATP – a. Tu godinu je Novak Đoković završio kao 78. teniser na ATP listi.

Od kraja 2005. godine do prvih dana 2006. godine je Novak Đoković, zajedno sa svojom koleginicom Anom Ivanović igrao na Hopman kupu, na kom su stigli čak do polufinala.

2006. godina

2006. godine Novak Đoković dolazi do osmine finala na Vimbldonu i četvrtfinala na Rolan Garosu, nakon čega se pojavljuje na listi 40 najboljih tenisera na ATP listi.

2006. godine osvaja svoju prvu titulu, na Otvorenom prvenstvu Holandije, na kom ne gubi ni jedan jedini set, a, nakon toga, osvaja i titulu u Meci, te skače na listi 20 najboljih tenisera na ATP listi.

Te godine, Novak Đoković igra i na Masters turnirima u Monte Karlu, Indijan Velsu, Parizu, Majamiju, Hambrugu i Madridu, na kom dolazi do četvrtfinala, u kom gubi od Čileanca Fernanda Gonzalesa, a ovo je ujedno i njegov najveći uspeh na Masters turnirima te godine, dok je na ostalima svoje takmičenje završavao u nekom od prva tri kola. 2006. godinu je Novak Đoković završio na 16. mestu ATP liste.

2007. godina

2007. godina je za Novaka Đokovića bila od samog starta veoma uspešna. Već prve nedelje u godini je osvojio turnir u Adelajdu, a dve nedelje kasnije je na Otvorenom prvenstvu Australije došao i do osmine finala, ali je izgubio od tadašnjeg prvog tenisera sveta, Rodžera Federera. Iste godine je na turniru Masters serije u Indijan Velsu došao do finala, u kom je izgubio od Rafaela Nadala, a malo kasnije pobedio i na turniru Masters serije u Majamiju, gde je ipak odneo pobedu nad Rafaelom Nadalom, te došao na listu 10 najboljih tenisera sveta.

Iste godine je Novak Đoković na turniru u Monte Karlu ispao u 3. kolu kvalifikacija, a kasnije stigao do četvrtfinala Mastersa u Hamburgu i Rimu, ali ubrzo na Otvorenom prvenstvu Eštorila odneo titulu. Te godine je na Rolan Garosu stigao i do svog prvog finala grend slem turnira, ali je izgubio od Rafaela Nadala.
2007. godine, na Vimbldonu, Novak Đoković je, posle 5 sati kontinuirane igre, pobedio Markosa Bagdatisa u četvrtfinalu, ali je sledeći, polufinalni meč, morao da preda zbog povrede leđa i stopala.

Na turnirima Masters serije na Rodžers kupu je prva tri tenisera – Rafaela Nadala, Rodžera Federera i Endija Rodika, uspeo da pobedi za tri uzastopna dana, što je poslednji put nekom pošlo za rukom još 1994. godine i to Borisu Bekeru. Ipak, već sledeće nedelje je na Masters turniru u Sinsinatiju izgubio već u 2. kolu kvalifikacija.

Na Otvorenom prvenstvu SAD – a je posle 5 sati igre u polufinalu došao i do svog prvog grend slem finala, ali je tada izgubio od Rodžera Federera, a onda je njegova karijera neko kratko vreme bila na pauzi, zbog manje povrede.

Ipak, vratio se na velika vrata i na turniru u Beču osvojio 5. titulu u toj sezoni, a iste godine je, igrajući za tenisku reprezentaciju Srbije, pobedio u oba meča u pojedinačnoj i 1 meču u konkurenciji parova, protiv Australije, što je omogućilo reprezentaciji Srbije da dobije plasman u Svetsku grupu Dejvis kupa. Nakon Otvorenog prvenstva Madrida, u kom je izgubio u polufinalnom meču, Novak Đoković je otišao i na Masters kup u Šangaju, sa kog je eliminisan prvi, i to nakon poraza od Davida Ferera i Rišara Gaskea.

2007. godinu je Novak Đoković završio na 3. mestu na ATP listi, te u listu ,,Sport” proglašen za Sportistu godine u Srbiji 2007, Olimpijski komitet Srbije ga je proglasio za najboljeg muškog sportistu, a Asocijacija teniskih profesionalaca mu je drugu godinu zaredom dodelila titulu tenisera koji je najviše napredovao.

2008. godina

2008. godinu je Novak Đoković započeo sa dublovima sa Jelenom Janković na Hopman kupu, ali su tu izgubili od svojih protivnika iz SAD – a – Serene Vilijams i Mardija Fiša. U nastavku takmičenja je Novak Đoković dobio mečeve u pojedinačnoj konkurenciji, ali je Jelena Janković morala da odustane od takmičenja zbog povrede.

Na Otvorenom prvenstvu Australije je Novak Đoković došao do finala bez ijednog izgubljenog seta, a protivnik u finalu mu je bio veliko iznenađenje za sve ljubitelje ovog sporta – Francuz Žo – Vilfrid Conga, koji je tada bio 38. teniser na ATP listi. Ipak, Novak Đoković je uspeo da pobedi Congu i time poneo svoj prvi grend slem trofej u karijeri.

Iste godine je Novak Đoković, zajedno sa Nenadom Zimonjićem, Viktorom Troickim i Jankom Tipsarevićem izabran da se takmiči za Srbiju u kolu Svetske grupe Dejvis kupa protiv Rusije. Ipak, Novak Đoković je zbog stomačnog gripa morao da propusti prvi dan u pojedinačnoj konkurenciji, da bi drugog dana, u dublu sa Nenadom Zimonjićem, pobedio Mihaila Južnog i Dimitrija Tursunova, ali trećeg dana opet predao pojedinačni meč, čime je Rusija dobila veliku prednost.

U narednom periodu je Novak Đoković igrao na ATP turniru u Marselju, a kasnije u Dubaiju, Monte Karlu i u Majamiju, da bi na Masters turniru u Indijan Velsu osvojio svoj drugi turnir u sezoni, kada je u finalu pobedio Mardija Fiša, a na Masters turniru na šljaci u Rimu osvojio titulu, pobedivši Vavrinku.

Na Rolan Garosu je iste godine došao i do polufinala.

Do kraja 2008. godine je Novak Đoković igrao na još nekoliko turnira: turnir u Kvins klabu, u kom je došao do finala, na Vimbldonu došao tek do 2. kola kvalifikacija, Rožers kupu u Torontu, gde je završio takmičenje u četvrtfinalu, i na kraju na Sinsinati mastersu, gde je došao do finala.
Te, 2008, godine, na 29. Olimpijskim igrama, koje su se održavale u Pekingu, Đoković je osvojio bronzu, a to je bila i jedna od 3 titule koje su srpski teniseri odneli za Srbiju. Još jednu je poneo Novak Đoković i to srebro, u dublu sa Nenadom Zimonjićem,.

Na otvorenom prvenstvu SAD – a je Novak Đoković došao do 3. mesta, a na Otvorenom prvenstvu Tajlanda došao do finala. Na Masters kupu u Šangaju je bio drugi nosilac, a tu sezonu je završio na 3. mestu ATP liste i osvojio svoj prvi Masters kup u karijeri.

2009. godina

2009. godine je Novak Đoković predao meč u četvrtfinalu zbog velikih bolova i grčeva, a u četvrtfinale je stigao i u Indijan Velsu.

Do finala je stigao u Majamiju, a na Masters turniru u Madridu do polufinala, kao i na Otvorenom prvenstvu SAD.

Ipak, 2009. godine je Novak Đoković osvojio turnir u Pekingu, ATP 500 serije i ATP 1000, turnir u Beogradu.

I ovu godinu je Novak Đoković završio na 3 mestu.

2010. godina

2010. godinu je Novak Đoković započeo na Otvorenom prvenstvu Australije, na kom je došao do četvrtine finala, a isti rezultat je postigao i kasnije na Rolan Garosu. Ipak, prvu polovinu ove godine, tačnije 26 nedelja, je Novak Đoković proveo na najvišoj poziciji do tada u svojoj karijeri – na 2. mestu ATP liste. Na Vimbldonu iste godine dolazi do polufinala, a ovo takmičenje završava na 3. mestu.

Ono što je obeležilo Novakovu karijeru tokom 2010. godine je bio njegov učinak za reprezentaciju Srbije, za koju je osvojio 7 pobeda. Ovu godinu je završio 4. put za redom kao 3. teniser na ATP listi.

2011. godina

2011. godina se smatra najuspešnijom godinom Novaka Đokovića na polju karijere. Te godine je osvojio ukupno 10 turnira: 5 Masters turnira – Indijan Vels, Rim, Kanadu, Madrid i Majami, 3 grend slema – Otvoreno prvenstvo Australije, Vimbldon i Otvoreno prvenstvo SAD -a, ATP Dubai i Otvoreno prvenstvo Srbije, da bi na kraju došao i na mestu 1. tenisera na ATP listi.

Iste godine, on postavlja i nekoliko rekorda:

– Broj titula na Masters turnirima u jednoj sezoni – 5
– Broj uzastopnih masters finala – 6
– uzastopnih pobeda na Mastersima – 31
– niz uzastopnih pobeda od početka sezone – 41
– najbržoj kvalifikaciji za Završni Masters – 18 nedelja i 6 dana
– ukupnoj zaradi u sezoni – 12,6 miliona dolara

Ove godine je pretrpeo samo 5 značajnih poraza i to jedan na Rolan Garosu, na kom je u polufinalu izgubio od Federera, na Mastersu u Sinsinatiju, kada je u finalu predao pobedu Mareju, u Bazelu je došao do polufinala, u Parizu do četvrtine finala, a na Završnom Mastersu je ispao u grupnoj fazi.

2012. godina

Ipak, 2012. godina nije bila toliko savršena za Novaka Đokovića jer, iako je odbranio titulu na Otvorenom prvenstvu Australije i u Majamiju, izgubio je u polufinalu i u Dubaiju i u Indijan Velsu, kao i u Monte Karlu, u kom je poražen u finalu od Rafaela Nadala. Od Rafaela Nadala je tokom 2012. godine izgubio u nekoliko navrata: sa Mastersa u Rimu i na Rolan Garosu.

Sa Mastersa u Madridu ga je izbacio Janko Tipsarević, a na Vimbldonu pobedio Rodžer Federer, da bi ga na Olimpijskim igrama zaustavili Endi Mari i Huan Martin del Potro. Nakon toga je izgubio i u Sinsinatiju i na Otvorenom prvenstvu SAD.

Ipak, ubrzo se vratio na konja, te dobio turnire u Kini, Pekingu i Šangaju, a njegov meč u Šangaju je proglašen najboljim mečom 2012. godine. Novak Đoković je uspeo da bez i jednog jedinog poraza osvoji Završni turnir sezone, da bi 5. novembra ponovo stao na 1. mesto ATP liste.

2013. godina

Ovu godinu je Novak Đoković započeo odbranom titule na Otvorenom prvenstvu Australije, te postao 1. nosilac titule 3. godinu za redom. Njegov niz se nastavio u Dubaiju, da bi u polufinalu Indijan Velsa doživeo poraz, praćen još većim iznenađenjem: ispadanjem u osmini finala u Majamiju od, još uvek nepoznatog, Tomija Hasa. U Monte Karlu, na šljaci, Novak Đoković je osvojio pehar, ali sve nadalje, do jeseni, njegova karijera je išla nizvodno: najpre poraz u drugom kolu na Mastersu u Madridu, te Rolan Garosu, finalu na Vimbldonu, polufinalu u Montrealu, četvrtfinala u Sinsijatiju i na kraju poraz u finalu Otvorenog prvenstva SAD.

Jesenji deo sezone je odradio znatno bolje, te u nizu osvojio čak 4 turnira – ATP 500 Peking, Masters u Šangaju, Masters u Parizu i ATP Završni šampionat. Na Dejvis kupu reprezentacija, pobedio je protiv Belgije, SAD – a, Kanade i Češke, donevši im 7 pobeda, a u međuvremenu 12 puta pobedio igrače iz prvih 10 na ATP listi. Ipak, sa trona ga je ove godine skinuo Rafael Nadal, te je Novak Đoković 2013. godinu završio kao 2. teniser na ATP listi.

2014. godina

2014. godine je došlo do brojnih preokreta, te Đoković nije uspeo da odbrani titulu na Otvorenom prvenstvu Australije, na kom je izgubio u četvrtini finala, kao i titulu u Dubaiju, ali je zato prvi put od 2011. godine uspeo da osvoji titule u Majamiju i Indijan Velsu.

Date godine je Novak Đoković izgubio u polufinalu Mastersa u Monte Karlu, turnir u Madridu preskočio zbog povrede ručnog zgloba, izgubio na šljaci u finalu Rolan Garosa, u trećem kolu izgubio na Masters turnirima u Torontu i Sinsinatiju, te Otvorenom prvenstvu SAD – a, na Mastersu u Šangaju, ali je zato imao i veliki niz pobeda:

Osvojio je Vimbldon po 2. put u karijeri, osvojio 7. grend slem titulu, ponovo postao prvi teniser na ATP listi, osvojio turnir u Pekingu, odbranio titulu na Mastersu u Parizu i pobedio na Završnom turniru sezone.

2015. godina

Ova godina se može smatrati još uspešnijom godinom Novaka Đokovića čak i od 2011. ON je igrao na ukupno 16 turnira, na kojima do finala nije stigao samo na 1, i to prvom, u Dohi, dok je u finalu pobedio čak 11 puta, od toga je bilo 6 Masters turnira: Indjan Vels, koji je za njega predstavljao 50. osvojen turnir u karijeri, Majamiju, Monte Karlu, Rimu, Pekingu i Šangaju, osvojio 3. uzastopnu titulu na pariskom ,,Bersiju”, pobedio na turniru 8 najboljih tenisera u sezoni, a godinu započeo 5. titulom na Otvorenom prvenstvu Australije. 2015. godine je Novak Đoković oborio rekord najvećeg broja poena na ATP listi, sa 16.785 poena, najvećeg broja pobeda nad igračima iz prvih 10, sa 31 pobedom, najveće zarade od turnira, koja je ovog puta iznosila čak 21,6 miliona dolara, a celu sezonu proveo kao 1. teniser sveta.

S obzirom na sve njegove uspehe 2015. godine, onih par poraza nije vredno ni pominjati.

2016. godina

2016. godina mu je donela niz pobeda i poraza, ali je karakteristična po tome što je ove godine Novak Đoković osvojio čak 7 trofeja i osvojio jedini turnir koji nikada do tada nije – Rolan Garos. Ipak, ovu godinu završava na drugom mestu.

2017. godina

Početak 2017. godine je za Novaka Đokovića delovao obećavajuće, ali je ubrzo sve krenulo nizbrdo, naročito nakon 2 operacije lakta koje je imao. Novak Đoković je tada napravio radikalne promene, te svoj tim od trenera Marijana Vajde, kondicionog trenera Griča i fizioterapeuta Miljana Amanovića zamenio nekadašnjim teniserom Agasijem, a kasnije i Maria Ančića. Ipak, iako je pobedio na ATP 250 turniru u Istbornu, Novak Đoković je imao još nekoliko poraza, da bi se, krajem jula, zvanično povukao iz sezone zbog povrede lakta.

2017. godinu je Novak Đoković završio kao 12. teniser na ATP listi. Iako su ga tada mnogi zaboravili, uključujući i njegove do tada verne navijače, Rafael Nadal mu je ostao najjača podrška, te izjavio kako veruje u Novaka Đokovića i zna da će se on vratiti i opet biti onaj stari.

2018. godina

Početak 2018. godine je na polju karijere Novaka Đokovića bio osvežavajuć, a on je odlučio da ipak vrati svoju prvu postavu stručnih saradnika, te opet na turnire ide rame uz rame sa Marijanom Vajdom. Do sada je odneo pobede na US openu i Vimbldonu, a pobedom u Sinsinatiju postao vlasnih svih 9 ATP Mastersa iz 1000 serije.

Ime i prezime: Novak Đoković

Nadimak: Nole

Datum rođenja: 22. maj 1987. godine

Mesto rođenja: Beograd, Srbija

Zanimanje: teniser

Visina: 188 cm

Težina: 78 kg

Facebook: https://www.facebook.com/djokovic.official

Twitter: https://twitter.com/djokernole

Instagram: https://www.instagram.com/djokernole/

Web stranica: http://novakdjokovic.com/

Sponzorisano:

loading...
Loading...